ماهنامه زنان :‌ ... سر ميز من می‌نشيند. سارافون سبز به تن دارد و پوليور بافتنی کرم‌رنگ. شال هم به سر دارد. کافی‌شاپ به‌ اندازة چند پله از سطح زمين بالاتر است و پنجره‌های بزرگی به خيابان دارد. در حين حرف زدن با من، با تازه‌واردها صميمانه سلام و عليک می‌کند. يکی از مشتری‌ها می‌گويد: «با وجود رضوانه آدم فکر نمی‌کند در يک جای عمومی است. انگار در خانة يکی از آشنايان يا دوستانمان مهمان هستيم.»
رضوانه، دختر 34 ساله‌اي كه فارغ‌التحصيل رشتة طراحی صنعتی است و در كافي‌شاپ ه در خيابان آبان تهران كار مي‌كند، هيچ تصوري از اينكه ممکن است کسی مانع اشتغالش بشود ندارد. از او كه از مرداد امسال، همزمان با افتتاح كافي‌شاپ، به‌كار در آن مشغول شده است سؤال مي‌كنم كه آيا تا به حال کسی به او تذکر داده است؟ او با تعجب مي‌پرسد: «يعني به‌دليل زن بودنم؟» تصديق كه مي‌كنم سرش را تكان مي‌دهد و مي‌گويد نه.
...

{ادامه را از طريق کادر سمت چپ در سايت مجله زنان بخوانيد}