ورود افغانها به ایران از سال ۵۷ با آغاز جنگهای سخت میان مجاهدین افغان و شوروی سابق گسترش یافت. فقر و جنگ افغان ها را به ایران آورد. علاوه بر ایران، پاکستان هم مقصد افغانهای دیگر شد.
دولت ایران در ابتدا از ورود «مسلمانان افغان» به ایران استقبال کرد و اعلام همکاری کرد. دولت ایران بر اساس قوانین این کشور اجازه کارهای رسمی به مهاجران نداد.
افغانها داری حقوق شهروندی خاص در ایران نیستند. البته چندیست دولت اعلام کرده که افغانها از حق تحصیل برخوردار شده اند. در سال ۸۹-۹۰ چهارصد هزار کودک افغانی در ایران از تحصیل بازمانده اند. برخی از آنها از طریق مدارس خودگردان در ایران آموزش دیده اند.
اگرچه برخی نویسندگان افغان مانند «محمد حسین محمدی»، نویسنده کتاب «انجیرهای سرخ مزار» توانسته اند جایگاه خوبی در ادبیات ایران برای خود دست و پا کنند، اما نگاه عامهی مردم در خیابانها گاهی با تحقیر و توهین مواجه بوده است.
سالها پیش زمانی که قتلهای زنجیره ای موسوم به خفاش شب در ایران رخ داد، افکار عمومی و رسانه ها، عامل قتلها را افغان معرفی کردند، شایعهای که اگرچه تکذیب شد اما اثر خود را بر روی افکار عمومی گذاشته است.
افغانستان، کشور همزبان ایران است که در این کشور نیز مراسم نوروز با گستردگی برگزار میشود. علت اینکه حالا در شهر اصفهان، به گزارش خبرگزاری ایمنا، حضور اتباع افغان در مراسم سیزده به در ممنوع شده است مشخص نیست.
مسئول كميته انتظامي ستاد تسهيلات سفر شهراصفهان گفته است که : «با توجه به این که در روز ۱۳ فروردین خانوادهها برای تفریح و تفرج به دامان طبیعت پناه می برند، از این رو حفظ امنیت شهروندان و ایجاد فضایی آرام برای گذران اوقات فراغت این روز از اهمیت ویژه ای برخوردار است.»
