رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس خواستار توقف فشارهای پیدا و پنهان انتخاباتی به وزیر آموزش و پرورش شد.

به گزارش خبرآنلاین، علاءالدین بروجردی نماینده بروجرد در تذکری در پایان جلسه علنی دیروز مجلس( چهارشنبه ) با بیان اینکه حمیدرضا حاجی​بابایی برای تغییر روسای آموزش و پرورش مناطق مختلف تحت فشار است، گفت: " بر اساس همین فشارها برخی می​خواستند رئیس آموزش و پروش حوزه انتخابیه من هم تغییر کند".

این سخن آقای بروجردی در کلیت خود حرف درستی است. اما همه فشارها بر وزیر آموزش و پرورش ( اگر فشاری وجود داشته باشد ) دلایل انتخاباتی ندارد و بخشی از آن به وظایف قانونگذاری و نظارتی نمایندگان برمیگردد.

اخیرا آقای حاجی بابایی در واکنش به گزارش یکی از سایت های خبری با عنوان " زور مجلس می چربد یا قدرت حاجی بابایی "، طی اطلاعیه ای خود را مطيع قانون و مجلس دانسته و خاطر نشان کرده : « هيچ گونه اختلاف نظري بين او و نمايندگان مجلس وجود ندارد و مباحث صورت گرفته ما بين آموزش و پرورش و اعضاي كميسيون آموزش و تحقيقات از نوع كارشناسي و اقناعي و از جنس تبادل نظر بين صاحب نظران تعليم و تربيت است ».

سخن آقای حاجی بابایی از این نظر درست است که اختلافات وی با مجلس بر سر مسایل شخصی و خصوصی نیست، بلکه اختلاف در نگاه کارشناسی به مسایل حوزه آموزش و پرورش است. اما اختلاف نظر آشکار بین وزیر آموزش و پرورش و نمایندگان عضو کمیسیون در دو سال گذشته در مواد متعددی بروز پیدا کرده و آموزش و پرورش بدون اقناع نمایندگان کار خود را کرده است. در واقع رابطه حاجی بابایی با نمایندگان عضو کمیسیون آموزش ، تابع همان الگوی کلی رابطه رئیس جمهور با مجلس است. وزیر آموزش و پرورش نیازی نمی بیند که قبل از تصمیم گیری، با نمایندگان مجلس مشورت کند و نمایندگان بارها گلایه کرده اند که از طریق رسانه ها از تصمیمات وزیر خبردار می شوند.

معمولا وزیر در مورد موضوعی تصمیم نهایی را می گیرد و آن را رسانه ای می کند ، آنگاه رئیس و برخی نمایندگان عضو کمیسیون مخالفت خود را از طریق رسانه ها با تصمیم وزیر اعلام و وزیر را به مجلس دعوت می کنند. وزیر هم در جلسه ای با همکاران سابق خود می نشیند و کارها و تصمیمات انجام شده را به اطلاع آنان می رساند. تا کنون سابقه نداشته که وزیر بعد از نشست با نمایندگان مجلس از تصمیم خود عدول کرده باشد. وزیر حتی به صورت تشریفاتی قبل از اعلام عمومی تصمیمات مهم در رسانه ها ، به طور معمول مجلس را در جریان قرار نمی دهد. در ماه های اخیر تصمیمات وزیر در مورد ادغام نهضت سواد آموزی در ادارات آموزش و پرورش ، ادغام چند سازمان و اداره و تشکیل «سازمان مدارس غیردولتی، مشارکت‌های مردمی و خانواده»، برگزاری آزمون استخدامی تیر ماه امسال ، بحث تربیت معلم و دانشگاه فرهنگیان ، تعطیلی روز پنجشنبه مدارس ابتدایی ، تعطیلی روز پنجشنبه مدارس راهنمایی و متوسطه، انتقال مدارس راهنمایی به نوبت بعد از ظهر را بدون اطلاع و مشورت قبلی با کمیسیون تخصصی مجلس اتخاذ شده است. نخستین بار و تقریبا یکماه پس از رای اعتماد مجلس به حاجی بابایی، وی تغییر ساختار مقاطع به 6-3-3 را بدون اطلاع مجلس اعلام عمومی کرد.

این عمل با انتقاد نمایندگان مواجه شد. وزیر آموزش و پرورش از همان روزهای اول وزارت، جایگاه قانونگذاری مجلس را نادیده گرفت و اسناد مصوب شورایعالی آموزش و پرورش را به جای مجلس به شورایعالی انقلاب فرهنگی فرستاد. نورالله حیدری گفته است " تمام تغییرات باید قبل از اجرا به تصویب کمیسیون آموزش برسد". اما این گفته و تاکیدات مکرر رئیس کمیسیون آموزش تا کنون تاثیری بر عملکرد وزیر نداشته است. در موضوع های تغییر ساختار مقاطع آموزشی ، استخدام حق التدریسی ها ، برگزاری آزمون استخدام 40 هزار معلم ، ادغام آموزشکده های فنی و حرفه ای باز هم بین مجلس و وزارتخانه چالش به وجود آمد و جالب اینکه همه جا هم وزیر حرف خود را پیش برد و کار خود را کرد.

در یک فضای فارغ از احساس به نظر می رسد که حاجی بابایی به دلیل سوابق خود در آموزش و پرورش ، اعتقادی به مشورت با نمایندگان کمیسیون تخصصی مجلس ندارد . در سوی دیگر ماجرا کمیسون آموزش مجلس هم توان کارشناسی کافی و اراده لازم برای استفاده از حق قانونگذاری و نظارتی خود ندارد . اما نکته ای که آقای بروجردی در مورد فشارهای پیدا و پنهان بر وزرای آموزش و پرورش برای جابه جایی مدیران کل و روسا و حتی مدیران مدارس گفته است درست و مسبوق به سابقه است و تا حدودی مواضع ناپایدار برخی از نمایندگان عضو کمیسیون آموزش را تبیین می کند. تعدادی از نمایندگان مجلس بیشتر علاقه مند به تعامل با مقامات اجرایی برای حل و فصل مشکلات حوزه انتخابیه خود هستند و کمتر به بحث و اظهار نظر در مسایل کلان کشوری علاقه دارند. چنین روحیه ای به خصوص هنگام طرح استیضاح وزرا و محو شدن امضا ی نمایندگان پس از رایزنی ، آشکار می شود.

رابطه دوستانه با مدیران آموزش و پرورش به خصوص در سال انتخابات از دو نظر برای افراد سیاسی حائز اهمیت است. اول از این نظر که مسئولان آموزش و پرورش در هیاتهای اجرایی و نظارت بر انتخابات نقش دارند و بسیاری از فرهنگیان به عنوان ناظر یا مجری بر سر صندوقها حاضر می شوند و قشر فرهنگی در انتخابات مجلس در شهرستانها مورد توجه سایر اقشار جامعه و به قولی رای ساز هستند. دوم اینکه آموزش و پرورش اصلی ترین منبع جذب نیروهای تحصیلکرده و بیکار به عنوان حق التدریس و آموزشیار و.... است. اگر نقش مدیران آموزش و پرورش به عنوان یک دستگاه ملی ، در انتخابات از آنها پس گرفته شود و راه جذب نیرو و استخدام از راه های متفرقه واقعا مسدود گردد، می توان امیدوار بود که آموزش و پرورش از امواج سیاسی انتخابات مصون بماند و پست های آموزش و پرورش جذابیت سیاسی و کاریابی خود را از دست بدهند.

آقای حاجی بابایی که 13 سال نماینده مجلس و منتقد و در مواردی استیضاح کننده 5 وزیر قبل از خود بوده به خوبی با ریزه کاری ها و چم وخم این فشارها و نحوه خنثی کردن آنها آشنایی دارد.

نکته دیگری که اهمیت دارد یافتن راه هایی است که راه های سوء استفاده وزرای آموزش و پرورش از موقعیت خود برای تبدیل جامعه معلمی را به یک حزب سیاسی تمام عیار جلوگیری شود.