یک عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس با اشاره به تصمیم وزارت آموزش و پرورش برای اجرای قطعی تعطیلی پنج‌شنبه‌های مدارس گفته است که کمیسیون آموزش و تحقیقات، در جلسه عصر روز یکشنبه 27 شهریور ( دیروز ) مجدداً طرح تعطیلی اجباری دبستان‌ها و تعطیلی اختیاری راهنمایی و دبیرستان در روزهای پنج‌شنبه، را بررسی خواهد شد.

احتمالا آقای حاجی بابایی وزیر آموزش و پرورش هم در این جلسه شرکت می کند. ظاهرا نمایندگان مجلس در برخورد با مسایل آموزش و پرورش گرفتار رودر بایستی بوده و قادر به اتخاذ تصمیم مستقل در خصوص رویدادهای آموزش و پرورش نیستند. در حالی که وزیر آموزش وپرورش از موافقت و همراهی اکثریت قریب به اتفاق نمایندگان عضو کمیسیون آموزش با طرح تعطیلی پنجشنبه ها سخن می گوید، نوراله حیدری نماینده اردل و فارسان در گفتگو با فارس معتقد است که نمایندگان عضو کمیسیون صرف نظر از تعارف‌ها و رودربایستی‌های معمول و غیرمعمول هر یک به نوعی نسبت به این طرح ابراز تردید کرده و سؤالاتی را درباره آن مطرح می‌کنند.

تعلل کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس در 6 ماه گذشته در مورد طرح تعطیلی پنجشنبه ها و جابه جایی نوبت مدارس از صبح به بعد از ظهر و از بعد از ظهر به صبح ، تامل برانگیز است. مجلس در دو سال گذشته همواره در برابر عمل انجام شده قرار گرفته و چاره ای جز تایید تصمیمات وزیر آنهم بعد از اجرا و ابلاغ نداشته است. در حالی که دوسه روز بیشتر به بازگشایی مدارس نمانده و مدارس بر اساس تعطیلی پنجشنبه برنامه آموزشی خود را بسته اند، پرسش این است که چرا مجلس در ماه های گذشته نتوانست بر تردیدهای خود غلبه کند و به تصمیم منسجم و مشخصی برسد و تصمیم گیری در باره چنین موضوع مهمی را به دقیقه نود موکول کرده است؟ پرسش اساسی تر این است که منشا این تردید و تزلزل در مواضع نمایندگان چیست؟ چگونه است که نماینده ای در گفتگو با رسانه ها مواضع محکمی در برابر تصمیمات وزیر آموزش و پرورش می گیرد ، اما چند روز بعد موضع او 180 درجه عوض می شود؟

اگر این سخن وزیر درست است که تصمیم گیری در مورد تعطیلی مدارس به عهده شورایعالی آموزش و پرورش است ، پس اظهار نظرهای مخالف نمایندگان که هیچگونه تاثیر عملی و اجرایی بر آن مترتب نیست ، برای چیست؟ اگر تصمیم گیری در این گونه موارد از اختیارات قانونی مجلس است ، پس دلیل تعلل و تاخیر و کوتاه آمدنهای نمایندگان چیست؟ عضو کمیسیون آموزش از وجود دو راه پیش روی مجلس درباره طرح تعطیلی پنج‌شنبه‌های مدارس در باره این طرح خبر می دهد که یکی غیر ممکن و دیگری نوعی عقب نشینی محسوب می شود . آقای حیدری گفته است که نتیجه کار را چندان قابل پیش‌بینی نمی‌داند، اما به نظر من نتیجه قابل پیش بینی است و اینبار هم مجلس کوتاه می آید. به گفته این نماینده راه اول این است که «کمیسیون آموزش طرح را در میانه راه متوقف کند» . روشن است که مجلس برای متوقف کردن طرح زمان را از دست داده و در این فرصت کم قادر به متوقف کردن اجرای طرح از راه قانونی نیست و این راه حل به سال تحصیلی 90 -91 نمی رسد.

راه دوم هم این است که «کمیسیون با تعیین شرط و شروطی با طرح تعطیلی کنار بیاید». به نظر می رسد که انتخاب این راه برای توجیه عقب نشینی نمایندگان از مواضع انتقادی کنونی پیش بینی شده است. ببینیم شرط و شروط نمایندگان عضو کمیسون آموزش چیست؟ آقای حیدری در این خصوص می گوید: « کمیسیون آموزش معتقد است که باید مبانی، اهداف، ضرورت‌ها و نتایج این طرح کاملاً روشن باشد». پاسخ وزیر را در جلسه می توان پیش بینی کرد .

او خواهد گفت : « این یک طرح کارشناسی شده است. فلان ساعت نفر کار کارشناسی روی آن انجام شده و خیالتان راحت باشد که ضرورتها ، مبانی و نتایج ! آن روشن است». تعدادی از اعضای کمیسیون از اظهارات وزیر قانع می شوند. عده ای هم که به گفته آقای نورالله حیدری توی رودر بایستی و محظورات اخلاقی گیر می کنند. دوسه نفر مخالف هم که تاثیری ندارند. واقعیت این است که مجلس در این دوسال نتوانسته نظارتی فراخور شان مجلس بر عملکرد اجرایی مدیران آموزش و پرورش داشته باشد.

در واقع نظارت مجلس حتی در حد استطلاعی هم نبوده، یعنی اکثر اوقات پس از اجرای طرح ها در جریان قرار گرفته است. نمونه ها زیادند. از طرح تغییر مقاطع آموزشی ، واگذاری مراکز فنی و حرفه ای ، برگزاری آزمون استخدامی در سال 89 ، نتایج سوال برانگیز آزمون استخدامی ، اخراج 24 هزار معلم مظلوم شرکتی ، انتقال مدارس راهنمایی به شیفت بعد از ظهر و تعطیلی پنجشنبه ها تعدادی از طرح های اجرایی در دوره وزیر فعلی است که نمایندگان با وجود مواضع انتقادی نتوانسته اند تاثیری برعملکرد وزیر بگذارن