از خیابان جمهوری، به صرف کالباس خوری، به خیابان 12 فروردین می رویم.کمی پایین تر، ضلح شرقی خیابان، جنب یک تخمه فروشی، اغذیه فروشی پر از مشتری ست. نه تابلویی جلب توجه می کند و نه خبری از دستگاه های کباب کننده ی هات داگ نیم متری ست.

این جا پاتوق کالباس خور هاست. نه خبری از غذاهای گرم و مرغ سوخاری ست، نه پیتزا و رست بیف در آن جایی دارند.

دو فهرست بالای سر فروشنده ی این مغازه هست که یکی منوی قدیمی سال ها پیش (می گویند حداقل 30 سال) را نشان می دهد که ساندویچ تخم مرغ 8 ریال بوده و فهرست دیگر، منوی فعلی ساندوچی وارطان است. میانه ی قیمت ساندویچ های این مغازه،دو هزار و پانصد تومان است.

نوشابه های شیشه ای، مثل کافه گل رضاییه و پیتزا داوود از جذابیت های وارطان به شمار می روند. اما ظرف پر از فلفل، چیزی ست که در هیچ کدام از آن غذافروشی ها لنگه اش پیدا نمی شود.

محبوب ترین کالباس این جا، سالامی ست. اما ممکن است به راحتی در ساعت 9 و نیم شب، تمام شده باشد، بیکن هم گران ترین ساندویچ این جاست و سه هزار تومان قیمت دارد.

اگر مثل ما، دو ساندویچ کالباس فیله با دو نوشابه بخرید، سه هزار و پانصد تومان پیاده می شوید.

سس مایونز به وفور در ساندویچ های خوشمزه ی وارطان موجود است، اما فکر این که سس بیشتری بخواهید را از سرتان بیرون کنید. وارطان حتا یک تابلو را به این اختصاص داده و نوشته که درخواست سس اضافه در این جا ممنوع است. از این نظر، این جا باز شباهتی به پیتزا داوود پیدا می کند که روی دیوارش نوشته : دروغ ممنوع.

مشتری های زیادی به وارطان می آیند تا کالباس کیلویی بخرند.

اگر به ساندویچ خوری عادت دارید، و از تجربه ی ساندویچ دو نونه هم غافل نشدین، بهتون توصیه می کنم در اندیشه ی خرید دو ساندویچ برای هر نفر باش