استخوان‌های یافت‌شده در آفریقا مربوط به گونه‌ی انسان‌هاست

در یک غاری کوچک و تنگ در آفریقای جنوبی بازمانده‌ای از فسیل‌هایی یافت شده که به انسان مرتبط می‌شود.

جست-و-جوگران در پنجاه کیلومتری ژوهانسبورگ، در غاری به نام رایزینگ استار، پیش از آنکه در حدود 40 متر به زیرزمین حفاری کنند، بقایای استخوان‌هایی را در شکافي از دیوار پشتی این غار یافتند.

دیرین‌مردم‌شناس آمریکایی لی برگر، با دقت در مرکز میراث جهانی گونه‌ی انسان در آفریقای جنوبی به دنبال فسیل‌هایی بودند که از چندین سده‌‌ی پیش این گنجینه‌ی پنهان برای دانشمندان گشوده شده بود.

در سال 2013 هم بقایایی یافتند که باعث شد به دستاوردهای بیشتری در این خصوص دست یابند: تکه‌های فسیلی مربوط به گونه‌ی انسان، و استخوان‌ها و دندان‌ها نهفته در زیرزمین که قدمت آن به بیش از 1500 سال پیش بازمی‌گردد؛ بزرگترین فسیل انسان‌تبار یافت‌شده در آفریقا.

پس از ماه‌ها حفاری تحت شرایط بسیار دشوار و خطرناک، و پس از آن دو سال تحلیل توسط بیش از پنجاه متخصص، برگر و رهبر این تحقیقات در روز پنجشنبه اعلام کردند که این تکه‌های فسیل مرتبط به گونه‌ای نوین از نسل انسان‌‌ها به نام انسان نالدی‌ست.

hith-homo-naledi-E

برگر، پژوهش‌گر در فراگشت انسان در دانشگاه ویتواترسند در ژوهانسبورگ در طول جلسه‌ی تلفن‌-کنفرانس به میزبانی شبکه‌ی نشینال جیگرافی گفت «خیلی زود معلوم شد که آنچه که فکر می‌کردیم استخوان یک فرد است مربوط به هزاران نفر می‌شد».

در ادامه افزود «ما گونه‌ای را یافتیم که در دسته‌ی سرده‌ی انسانی قرار می‌دهیم که دستاورد چشمگیری‌ست». او این موجودات را بلند و باریک توصیف کرد با مغز کوچک و پاهای بلند، کمی احمق و دراز. قد مردها در حدود 152.2 س.م درحالی که زن‌ها کمی کوتاه‌ترند.

سنجش‌های این استخوان‌های یافت‌شده نشان می‌دهند که این موجود ترکیبی از ویژگی‌های میمون‌های باستان و انسان‌های امروزی‌ست. مغزشان کوچک به اندازه‌ی گوریل است. دندان‌های کوچک و ساده. قفسه سینه‌ی ابتدایی و میمون‌مانندی دارند، اما دست‌هایشان امروزی‌تر است و شکل‌شان طوری بود که بهترین ابزار ابتدایی بوده. پا و قوزک پا برای راه رفتن به عمود بوده درحالی که انگشتانشان منحنی شکل بود، و این شباهت زیادی به میمون‌های دوره‌ی باستان دارند که می‌خواستند بر روی درخت برای مدت طولانی باشند. این یافته‌ها به صورت مقاله‌ی دو صفحه‌ای در آمده که می‌توان از روی سایت eLife به آن دست یافت.

این بیانه از سوی دانشگاه، نشینال جیوگرافی و بخش علم و فن‌اوری آفریقای جنوبی/بنیان پژوهش‌های ملی در ژوهانسبرگ ابلاغ شد. این فسیل‌ها در بیست و پنج مایلی به سمت شمال شرقی غار، در بخش رایزینگ استار، یافت شد.

جان هاوکس، انسان‌شناسِ دانشگاه ویسکونتین در مادیسون و یکی از پیشبران تحلیل‌های این آزمایش، که نظرهای تخصصی در مورد پا، دندان، دست‌ها و جمجمه‌ی این فسیل‌ها داده، گفت «یکی از هیجان‌اورترین موضوع در این مورد این است که ما در زیست‌شناسی دست به داده‌های جدیدی یافته‌ایم. ما پیش از این همچین موجودی را ندیده بودیم».

در ادامه افزود «انسان نالدی در گونه‌ی انسان شبیه به هیچ چیز نیست … هنگامی که به آناتومی بدن این موجودات می‌نگرید، مجموعه‌ای عظیم از فسیل‌ها را می‌بینید. وظیفه‌ی ما ارائه‌ی شرح و تفسیری علمی از روی این فسیل‌هاست تا بتوانیم در بافت فراگشت شرح‌هایی را بیایم و بتوانیم به‌طور دقیق بگوییم در درخت نسل انسانی این گونه کجا قرار می‌گیرد».

تعداد بی‌سابقه‌ی تکه‌های یافت‌شده، سبب شده دانشمندان احساس کنند که گونه‌اي جدید انسانی را یافته‌اند.

هاوکس گفت «ما 190 دندان داریم، و بارها نشان داده شده است. بیش از هزاران قطعه دندان آسیای بزرگ داریم، و ناهمسانی‌ها گوناگونی‌شان در حدود تنوع انسان‌ها در جمعی کوچک است. مقداری که هر تیم اعلام کرده … همه بر این نظرند که همگی در حال نگریستن به یک گونه هستیم. دست‌های این گونه نسبت به شانه‌ها داستان متفاوتی را بازگو می‌کنند، اما معتقدیم که مخلوطی از قسمت‌های مرتبط به گونه‌های گوناگون است».

پیشتر این فسیل‌ها بیش از بیست-و-یک روز در نوامبر سال 2013 بازسازی شدند و در هفت روز در ماه مارس 2014، توسط تیمی از برگر و همکارانش از طریق شبکه‌های اجتماعی مجموعه‌ای از این فسیل‌ها گردهم آورده شد. باستان‌شناسان معتقدند که تنها راه دستیابی به دستاوردهای دیگر به کارگیری بیشتر نیروی انسانی‌‌ست که در این کار به اندازه کافی تجربه داشته تا بتوانند از پس خطرات این کار برایند.

کریس استرینجر، رئیس پژوهش‌های خاستگاه انسان در موزه‌ی تاریخ طبیعی در لندن در مورد نتیجه‌ی نهایی و چگونگی رسیدن این گونه به مدل نهایی را یک پازل بسیار بزرگ دانست.

او در این مورد چنین گفت «اگر می‌خواهیم آرایشی عامدانه داشته باشیم، باید درنظر داشت که این موجود با مغزی به اندازه‌ی گوریل است که به ژرف‌ترین نقطه‌ی غاری در تاریکی رفته و بدن‌هایشان را در شیاری کوچک در این اتاق‌های غاری برای امروز به جا گذاشته‌ند. این بی‌گمان رفتاری گیج‌کننده است برای آنچه که فکر می‌کردیم به‌عنوان گونه‌ی ابتدایی انسان-مانند. با این همه حتا اگر توضیحات دیگری هم در این مورد مانده باشد، می‌بایست شرحی محتمل داشته باشد».

skull580

قبلی «
بعدی »

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربیننده‌های امروز