کاربرد عدسی‌ها و کمی درباره فیلمسازی

آموزش فیلمسازی

مدتی این مثنوی تاخیر شد و دلیل تاخیر هم در هفته اول، تراکم مطالب مجله و در هفته های بعد، مسافرت ضروری مناز این شماره با تشکر از لطف شما خوانندگان عزیز که در این چند هفته چه با تلفن و چه با نامه نسبت به مطلب این صفحه ابراز علاقه فرموده بودید، مجددا کار خود را ادامه می دهیم. با تشکر از محبت های شما و با شرمندگی از تاخیر موجه یا ناموجه. تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.

م.پاریزی

شاتی که با «یان» همراه است بسیار موثر است منتهی باید دقت کنید که جای سوژه در کادر شما ثابت باقی بماند.

به هنگام «یان» دوربین بایستی روی سه پایه باشد و به آهستگی عمل یان انجام گیرد. در حالتی است که یان به سرعت انجام گرفته و نتیجه منفی است اما یان به آهستگی صورت گرفته و نتیجه دلخواه به دست می آید.

برای سوژه های متحرکف مثلا موتور سواری، سوژه واضح اما زمینه خواه ناخواه با عدم وضوح مواجه خواهد شد.

در حقیقت یک «یان» از موضوعی ثابت خیلی سخت است جز در مواردی  از قبیل منظره ی عمومی خیابان یا ساختمان که در هر صورت بایستی شات مربوطه را با ثابت بودن دوربین آغاز کنید و کم کم آن را حرکت  دهید و درست وقتی به آخرین نقطه «یان» رسیدید، دو مرتبه دوربین را بدون حرکت نگه دارید و پس از چند لحظه که دوربین بی حرکت بود، فیلم برداری را قطع کنید. به عبارت دیگر هیچ وقت در وسط «یان» کردن «شات» را تمام نکنید. این قانون در مورد «تیلت» هم بایستی رعایت شود. مثلا مردی را که از یک نردبان بالا می رود با دوربین تعقیب می کنید و یا از یک چترباز که از آسمان فرود می آید فیلم برداری می کنید. این هردو «تیلت» است. زمانی بایستی دست خود را از دکمه دوربین بردارید و فیلم برداری را قطع کنید که دوربین تیلت کردن را به اتمام رسانده و بدون حرکت باشد.

«تراک» در فیلم های آماتوری به علت اشکالات فیزیکی کمتر به کار می رود. حرفه ای ها وسیله نقلیه مخصوصی دارند که با چرخ های لاستیکی سخت روی بستری فلزی به آرامی و به نرمی حرکت می کند و من و شما بایستی از وسایل ساده تری برای تراک استفاده کنیم. مثلا یک قایق روی رودخانه وسیله خوبی برای این کار است و یا یک شات از داخل ماشین در حرکت، «تراک» بسیار مناسبی خواهد داشت. منتهی اولین مسئله صاف بودن سطح جاده و دومین آن عدسی «وایدانگل» یا عدسی زوم در حالت واید، است که تکان های ناشی از ناهمواری سطح جاده را کمتر نمایان می سازد و از طرفی سرعت حرکت را بیشتر نمایان می سازد. مثا شاتی که با سرعت 15 مایل در ساعت گرفته شود با سرعت بیشتری به نظر می رسد.      پایان فصل پنجم

کاربرد عدسی ها

وقتی یک مبتدی به فروشگاه وسایل سینمایی می رود تا دوربینی برای خود بخرد مطمئنا به دنبال عدسی زوم است. این وسیله لوکس دیروزی، امروز به صورت وسیله ضروری در آمده است.

اگر از آن مبتدی سوال کنید که چرا عدسی «زوم» می خواهد جواب های قانع کننده یکی از اینهاست:

1_زیرا یک عدسی زوم به جلوی دوربین ابهتی خاص می دهد و از طرفی هرکسی یکی دارد.

2_زیرا نگاه کردن اشیا و اشخاص از پشتت آن که آنها را نزدیکتر و یا دورتر نشان می دهد خالی از تفریح نیست.

3_زیرا با داشتن زوم، مجبور نیستید دوربین را به عقب و جلو ببرید و کادر دلخواه خود را تنظیم کنید. بلکه در جای خود ثابت ایستاده و با جلو و عقب بردن زوم، کادر مورد نظر را به دست می آورید.

دلیل سومی کمی قانع کننده تر است اما در عین حال کافی نیست. اگر زوم را فقط برای کمتر راه رفتن می خواهید، راه های دیگری هم وجود دارد که می توانید بدون داشتن زوم نتیجه بهتری به دست آورید.

بیایید در آغاز، این مسئله را کاملا روشن کنیم که با یک عدسی ساده و پیش پا افتاده هم که فاصله کانونی استاندارد دارد می توانید بهترین فیلم ها را بسازید.

نمی خواهم بگویم که در وسایل مورد استفاده شما محدودیتی وجود دارد بلکه شما باید روز به روز در کار فیلم سازی پیشرفت کنید بدون این که به یک زوم یا عدسی های متعدد احتیاجی داشته باشید. مبنا را بر این میگذاریم که شما مبتدی هستید. زیرا در این صورت فشار بیشتری به خود می آورید تا امکانات عدسی معمولی خود را کشف کرده و فیلم سازی خود را توسعه دهید.

اثرات فوکاس

تا کنون کارهایی را که یک عدسی وایدانگل و تله فتو انجام می دهد، دیده ایم و گفتیم که وایدانگل با میدان دیدی که دارد به ما امکان می دهد تا در محلی محدود، فضای بیشتری را در کادر داشته باشیم. «تله فتو» با زاویه دید کم باعث می شود تا کادر خود را با موضوعات کوچک یا اشیایی که در دوردست قرار گرفته اند پر کنید. و این دلیلی است که تله فتو توسط فیلم برداران بیشتر پذیرفته شده است.

برای درک خصوصیات ظریف تر این عدسی ها باید موضوع فاصله کانونی و عمق میدان را مورد توجه قرار دهیم. «عمق میدان» یا منطقه واضح و قابل قبول، با افزایش فاصله کانونی عدسی زیاد می شود بنابراین وقتی با عدسی وایدانگل (فاصله کانونی کم) کار می کنیم در تحت شرایط نوری خوب می توانیم مطمئن باشیم که تصویر تمام اشیایی که در یک قدمی هست و یا آنها که در فواصل دورتر قرار دارند کاملا و به طور واضح بر روی نوار فیلم تست خواهد شد.

ادامه بسیاری از صحنه ی فیلم ها در عمق است و این نوع عدسی برای این گونه صحنه ها مناسب است.

در  فیلم های خبری که دوربین در وسط جمعیت قرار دارد و امکان تغییر فوکاس نیست، عدسی های وایدانگل بسار مناسبند.

در بازدید از بازارهای محلی و یا فیلم برداری از خیابان، یک عدسی وایدانگل و یا عدسی زوم که در حالت واید است کمک بسیار خوبی است. اما اگر زیاد هم از موضوع دور باشیم چندان دلچسب نخواهد بود. مثلا از یک مسابقه «کریکت» اگر با عدسی وایدانگل فیلم برداری کنیم چند نقطه سفید بر پهنه بی کران چمن های سبز خودنمایی خواهد کرد!

برای فیلم برداری از صحنه هایی که در داخل اتاق اتفاق می افتد و برای این که تفاوت بین زمینه عقب و جلو را نشان دهید، عدسی وایدانگل به کار ببرید.

اگر می خواهید زمینه عقب فوکاس باشد و زمینه جلو محو باشد و یا بلعکس بایستی از عدسی تله فتو و یا زوم استفاده کنید. قبل از این که این عمل را انجام دهید مجبورم توضیح دهم که من درباره دوربین های 8 ملیمتری صحبت می کنم. فاصله کانونی یک عدسی معمولی به اندازه فیلم بستگی دارد مثلا در مورد فیلم سوپرهشتف فاصله کانونی 15 م.م و درمورد فیلم های نه و نیم میلیمتری معمولا 30 میلیمتر و در فیلم های 16 میلیمتری فاصله کانونی عدسی 35 میلیمتر است. هرچه عرض فیلم بزرگتر می شود فاصله کانونی عدسی دوربین نیز افزایش می یاد.

ادامه دارد

قبلی «
بعدی »

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربیننده‌های امروز